وساوس

وساوس. [ وَ وِ ] ( ع اِ ) ج ِ وسواس، به معنی اندیشه بد و آنچه در دل گذرد. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات )( اقرب الموارد ). || ج ِ وسوسه:
خدای عزوجل از تنش بگرداناد
مکاره دوجهان و وساوس خناس.منوچهری.خواهی که شود رسته روانت ز جهنم
در مدح علی کوش که رستی ز وساوس.ناصرخسرو.تا کی باشد تو را وساوس همراه
تا کی باشد تو را کواکب همبر؟مسعودسعد.متابعت وساوس شیطانی و موافقت هواجس نفسانی نمودی. ( سندبادنامه ). رجوع به وسوسه شود.

(وَ وِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ وسوسه.

= وسواس

جمع وسواس
(اسم ) جمع وسوسه.

جِ وسوسه.

💡 رو مجرد شو کزو یابی خلاص بی وساوس جا کنی در بزم خاص

💡 به وساوس کند جهانی باز همچو شیطان به وقت عقد نماز

💡 حوا چون خوانمش به پاکی طینت کاو ره آدم زد از وساوس شیطان

💡 اگر وساوسِ شیطان گذر کند باید سبک به قوّت لاحول راهِ دیو ببست