ور آمدن

( ورآمدن ) ورآمدن. [ وَ م َ دَ ] ( مص مرکب ) کنده شدن و جدا شدن چسبیده و دوسیده ای چنانکه کاغذ از دیوار و مشمع از تن. ( یادداشت مؤلف ). || رسیدن خمیر. مخمر شدن. آماده شدن خمیر برای پختن نان. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || برآمدن. مقابله کردن. ( فرهنگ فارسی معین ).
- ورآمدن پس کسی؛ از عهده مقابله او برآمدن. || چاق شدن. ( فرهنگ فارسی معین ).

( ور آمدن ) (وَ. مَ دَ ) (مص ل. ) ۱ - (عا. ) کنده شدن، جدا شدن. ۲ - آماده شدن خمیر برای پخت نان. ۳ - برآمدن، مقابله کردن. ۴ - چاق شدن.

( ورآمدن ) ۱. برآمدن، بالا آمدن.
۲. کنده شدن و جدا شدن چیزی از جای خود.

( ور آمدن ) کنده شدن و جدا شدن چسبیده و دوسیده چنانکه کاغذ از دیوار و مشمع از تن رسیدن خمیر

ورآمدن
{proof} [علوم و فنّاوری غذا] عمل افزایش حجم خمیر براثر تخمیر، قبل یا بعد از شکل دادن خمیر
{proving, proofing} [علوم و فنّاوری غذا] افزایش حجم خمیر در نتیجۀ به وجود آمدن گاز و تشکیل حباب در بافت آن براثر ترکیبات شیمیایی یا تخمیر

(عا.)
کنده شدن، جدا شدن.
آماده شدن خمیر برای پخت نان.
برآمدن، مقابله کردن.
چاق شدن.

💡 عاشق ار آمد به کویش دینی و عقبی نخواست جانب طور آمدن مقصود موسی دیگر است

💡 خلق اگر ظلمت اگر نور آمدند زین سخن بس دیر و بس دور آمدند

💡 هر دو تن از خشم در شور آمدند سنگ وزر بودند در زور آمدند

💡 شاهان بپرسش تو ز هر کشور آمدند وانگه ببندگی تو راضی، گرت رضاست

💡 باز بعضی سخت رنجور آمدند باز پس ماندند و مهجور آمدند