وابند

لغت نامه دهخدا

وابند. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) در اصطلاح بنایان، محل تقاطع دو دیوار.

فرهنگ معین

(بَ ) (اِ. ) محل تقاطع دو دیوار.

فرهنگ فارسی

( اسم ) محل تقاطع دو دیوار

ویکی واژه

محل تقاطع دو دیوار.

جمله سازی با وابند

💡 چه شد این خروس امشب که خروش او ناید که مؤذنان بخوابند و برآمد آفتابم

💡 توختایی بچه‌ای، در تو خطا نیست عجب کانچه بر راه صوابند خطا نیز کنند

💡 غازیانِ اَحَد و بَدر مگر در خوابند که به دنیا ز پیِ نصرتِ ما نشتابند

💡 رند و زاهد همه در مستی خوابند و خیال این بخوابی دگر آن نیز بخوابی دگر است

💡 پیران زمان جمله مرید خور و خوابند جز دعویشان نیست در انبان تصوف