هموار

هموار. [ هََ م ْ ] ( ص ) مستوی. هم سطح. ( یادداشت مؤلف ). آنچه قسمتهای مختلف آن در یک سطح باشد از زمین و جز آن:
آشکوخد بر زمین هموار بر
همچنان چون بر زمین دشخوار بر.رودکی.چو پشته پشته شد از کشته پیش روی ملک
فراخ دشتی چون روی آینه هموار.فرخی.بس بناهاکه او برآورده ست
باز کرده ست با زمین هموار.مسعودسعد.می کند هموار سوهان تیغ ناهموار را
هرکجا باید درشتی کرد همواری چه سود.صائب. || موافق مقام. مناسب. موافق میل:
سخن را جای باید جست هموار
به میدان در رود خوش اسب رهوار.ناصرخسرو.نه همه سال کار هموار است
نه به هر وقت حال یکسان است.مسعودسعد.- هموار کردن؛ موافق کردن. مناسب کردن:
هموار کرد خواهی گیتی را؟
گیتی است کی پذیرد همواری ؟رودکی.و رجوع به مدخل هموار کردن شود.
- ناهموار؛ ناموافق. نامناسب. تحمل ناپذیر:
مرنجان جان ما را گر توانی
بدین گفتار ناهموار هموار.رودکی. || برابر و یکسان و به یک طریق. ( برهان ). || ( ق ) همیشه و دائم. ( برهان ). پیوسته. همواره. هماره:
مرنجان جان ما را گر توانی
بدین گفتار ناهموار هموار.رودکی دیدن شاه برتو فرخ باد
همچو بر شاه دیدنت هموار.فرخی.آن کیست که این لفظ همی گوید با تو
جز من که به هر شعر همی گویم هموار.فرخی.وگر بیابد روزی هزارسنگ درم
هزار و صد بدهد کارش این بود هموار.فرخی.همچون سر پستان عروسان پری روی
وندر سر پستان بر شیر آمده هموار.منوچهری.زیرا که نزاده ست شما را کس هموار
بر خاک همی زاده زاینده بزایید.ناصرخسرو.از تو هموار همی دزددعمرت را
چرخ بیدادگر و گشتن هموارش.ناصرخسرو.صبا باز با گل چه بازار دارد؟
که هموارش از خواب بیدار دارد.ناصرخسرو.مر مرا دولت تو فرماید
که همیشه همی رود هموار.مسعودسعد.خوب حالی و خوش نشاطی بود
دوش با روی او مرا هموار.مسعودسعد.شمس نزد اسد رود مادام

(هَ ) [ په. ] (ص. ) ۱ - مسطح، صاف. ۲ - نرم و آهسته.

۱. صاف، مسطح.
۲. [مجاز] موافق، مناسب.
۳. [قدیمی] برابر، یکسان.
* هموار رفتن: (مصدر لازم ) [قدیمی] نرم و آهسته رفتن.
* هموار کردن: (مصدر متعدی )
۱. مسطح کردن.
۲. [قدیمی] تحمل کردن: این درد نه دردی ست که بیرون رود از دل / این داغ نه داغی ست که هموار توان کرد (صائب: لغت نامه: هموار کردن ).

صاف، مسطح، برابر، یکسان، موافق، ومناسب، پی درپی
۱- ( صفت ) مسطح برابر صاف مستوی: و قسمت هنبازان هموار بود. ۲- خوش ساخته. ۳ - آهسته نرم. ۴- نرم و آهسته.۵ - یک نواخت یکسان:... واین بر از که قوام او هموار نبود چه بعضی سخت بود و بعضی نرم آن دلیل بودکه هضم هموار نیست و حرارت طبیعی ضعیف است. ۶ - همیشه دایما پیوسته. ۷ - ( اسم )تحمل.

مسطح، صاف.
نرم و آهسته.

💡 گرچه از همواری از کلکم نمی خیزد صفیر مشرق و مغرب بود لبریز گفت و گوی من

💡 تا توان درکسوت همواری آیینه زیست دامن ابروی خود چون تیغ پر جوهر مکن