لغت نامه دهخدا
نسابه. [ ن َس ْ سا ب َ / ب ِ ] ( از ع، ص، اِ ) نَسّابة. مرد نسب دان. عالم به علم انساب:
ای سید بارگاه کونین
نسابه شهر قاب قوسین.نظامی ( لیلی و مجنون ص 9 ).
نسابه. [ ن َس ْ سا ب َ / ب ِ ] ( از ع، ص، اِ ) نَسّابة. مرد نسب دان. عالم به علم انساب:
ای سید بارگاه کونین
نسابه شهر قاب قوسین.نظامی ( لیلی و مجنون ص 9 ).
(نَ سّ بَ ) [ ع. نسابة ] (ص. ) آن که نسب مردمان و قبایل داند، نسبت شناس.
کسی که دارای علم انساب است و نسب مردم را می داند، نسب شناس، عالِم به انساب.
( صفت ) آنکه نسب مردمان وقبایل راداند نسب شناس: ای سیدبارگاه کونین. نسابه شهرقاب قوسین. ( نظامی گنجینه گنجوی.ص ۳۵۸ ) توضیح [ ه ] آخرکلمه برای مبالغه است.
نسابة
آن که نسب مردمان و قبایل داند، نسبت شناس.
💡 خمش که گل مثل آب از تو یافت صفا که هر کی نسبت تو یافت گشت نسابه
💡 ای سید بارگاه کونین نسابهٔ شهر قاب قوسین