نتن

نتن. [ ن َ ] ( ع اِ ) بوی ناخوش. ( منتهی الارب )( آنندراج ). بوی ناخوش و بد. ( ناظم الاطباء ). رایحه کریهه. مقابل فوح. ( معجم متن اللغة ). بوی بد. ( غیاث اللغات از کنزاللغات ). || ( مص ) بدبوی گشتن.( آنندراج ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ). نَتَن. ( معجم متن اللغة ). نتانة. ( از اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ) ( المنجد ) ( تاج المصادر بیهقی ). گَنده شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). گَندگی. ( فرهنگ خطی ). بَخَر. تعفن. گندیدگی. بدبوئی. گندیدن. نتانت. نتونت. عفونت. ( یادداشت مؤلف ).
نتن. [ ن َ ت ِ ] ( ع ص ) بدبوی. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ) ( از المنجد ). نَتُن. ( از معجم متن اللغة ). نَتین. ( از اقرب الموارد ). مِنْتِن. مُنْتُن. ( از معجم متن اللغة ): شی نتن؛ چیز بدبوی. ( ناظم الاطبا ). تأنیث آن نَتْنی ̍ است. ( از المنجد ).
نتن. [ ن َ ت ُ ] ( ع ص ) نَتِن. بدبوی. ( از معجم متن اللغة ). رجوع به نَتِن شود.
نتن. [ ن َ ت َ ] ( ع اِ ) بوی بد. بوی ناخوش. گند. ( یادداشت مؤلف ). || ( اِمص ) بدبوئی. گَندگی. ( یادداشت مؤلف ).
- نتن الانف؛ گَنده دماغی. ( یادداشت مؤلف ).

(نَ تِ ) [ ع. ] (ص. ) گندیده، بدبو.
(نَ ) [ ع. ] ۱ - (اِ. ) بوی ناخوش، رایحة کریه. ۲ - (مص ل. ) بدبو گشتن، گنده شدن. ۳ - (اِمص. ) بدبویی، گندیدگی.

بدبویی، بوی بد و ناخوش.
گندیده و بدبو.

( صفت ) بدبوی گنده عفن.

بوی ناخوش، رایحة کریه.
بدبو گشتن، گنده شدن.
بدبویی، گندیدگی.
گندیده، بدبو.

💡 و قال: «اذا کذب العبد کذبة تباعد منه الملک میلا من نتن ما جاء به.»

💡 شکل روبرو، یک آنتن شاخه ای را نشان می‌دهد که در واقع یک آرایه است.

💡 بگیر مطرب جانی قنینه کانی نواز تنتن تنتن که جمله بی‌تو تنند

💡 مار بد جز به گرد تن نتند یار بد عقل و دین ز بن بکند

💡 ترنگ و تنتنش رفته به گردون اگر چه ناید آن در گوش صما