مهتدی

مهتدی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) راه راست یافته و راه نموده شده و دلالت شده به راه سلامتی. ( ناظم الاطباء ). بر راه راست. ( مهذب الاسماء ). هدایت یافته. راه یافته. راه برده. رشید. راشد. ( یادداشت مؤلف ): من یهد اﷲ فهو المهتدی و من یضلل فاولئک هم الخاسرون. ( قرآن 178/7 ). به انوار سنت و آثار مساعی پدر مقتدی و مهتدی. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 398 ).
سوره رحمن بخوان ای مبتدی
تا شوی بر سر پریان مهتدی.مولوی.
مهتدی. [ م ُ ت َ ] ( اِخ ) ابن حمادبن عمرو الذهلی. امیر بخارا بود و او به امر ابوالعباس طوسی شهر بخارا را باره زد. ( از تاریخ بخارا ص 41 ).

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِفا. ) راه راست یافته.

هدایت شده، راه راست یافته.

محمد ملقب به المهتدی بالله چهاردهمین خلیفه عباسی که از ۲۵۵ هجری قمری تا ۲۵۶ خلافت کرد. شورش غلامان زنج به سرداری علی بن محمد بن عبدالرحمن در زمان او صورت گرفت. المهتدی به دست ترکان به قتل رسید و معتمد جانشین او شد.
هدایت شده، راه راست یافته
( اسم ) هدایت شونده راه راست یافته.
ابن حماد بن عمرو الذهلی امیر بخارا بود و او به امر ابوالعباس طوسی شهر بخارا را باره زد ٠

اسم: مهتدی (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: mohtadi) (فارسی: مهتدی) (انگلیسی: mohtadi)
معنی: هدایت شده، راه راست یافته، راه یافته، رشید، راه راست یابنده

💡 در شرع عشق هر چه به جز می ضلالت است خوش آن که شد به شارع میخانه مهتدی

💡 این منشور با امضای حامد اسماعیلیون، نازنین بنیادی، رضا پهلوی، شیرین عبادی، مسیح علی‌نژاد و عبدالله مهتدی در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ منتشر شد.

💡 مهدی و مهتدی توی رحمت ایزدی توی روی زمین گرفته‌ای داد زمانه داده‌ای

💡 مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِی ای: من هداه الی الایمان و وفّقه فهو المهتدی الثّابت علی الایمان، و من اضلّه عن الایمان، و خذله، فقد خسر نفسه و منزله من الجنة.

💡 عقل چون آن حال دید در سر با خود بگفت دیر زیاد آنکه شد در ره من مهتدی