مقدسی

مقدسی. [ م ُ ق َدْ دَ ] ( حامص ) پاکی و پارسایی. ( ناظم الاطباء ). مقدس بودن. حالت و چگونگی مقدس. و رجوع به مقدس شود.
مقدسی. [ م َ دِ سی ی / م ُ ق َدْ دَ سی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به بیت المقدس. ج، مقادسة. ( ناظم الاطباء ). منسوب به بیت المقدس [ ب َ تُل ْ م َ دِ / ب َ تُل ْ م ُ ق َدْ دَ ]. ( اقرب الموارد ). منسوب است به بیت المقدس که از شهرهای مشهور است. ( ازانساب سمعانی ).
مقدسی. [ م َ دِ / م ُ ق َدْ دَ ] ( اِخ ) رجوع به محمدبن احمد مقدسی شاشی شود.
مقدسی. [ م َ دِ / م ُ ق َدْ دَ] ( اِخ ) ابوسلیمان محمدبن معشر البستی یکی از نویسندگان رسائل اخوان الصفا بوده است. و رجوع به تاریخ الحکماء قفطی ص 83 وتاریخ علوم عقلی تألیف دکترصفا ص 298 و اخوان الصفا شود.
مقدسی. [ م َ دِ / م ُ ق َدْ دَ ] ( اِخ ) محمدبن احمدبن ابی بکر البناء ملقب به شمس الدین و مکنی به ابوعبداﷲ ( 336 - 375 یا 380 هَ. ق. ) جغرافیادان و سیاح معروف. در بیت المقدس متولد شد، به تجارت پرداخت وبه اکثر بلاد اسلام سفر کرد و کتاب معروف خود احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم را در جغرافیا تألیف نمود.و رجوع به اعلام زرکلی و ریحانةالادب ج 5 ص 372 و معجم المطبوعات ج 2 ص 1773 و بشاری ابوعبداﷲ المقدسی شود.

از مردم بیت المَقدِس.

شمس الدین ابوعبدالله محمد بن احمد بن ابی بکر البنائ البسار المقدس ( و. ۳۴۵ - ف. ۳۷۵ یا ۳۸۱ ه.ق ) سیاح و جغرافیانویس دوره سامانی است که کتاب التقاسیم فی معرفه الاقالیم را در جغرافیا تالیف نموده است و چون در بیت المقدس متولد شده بهمین جهت بمقدسی شهرت یافته است.
( صفت ) منسوب به بیت المقدس از اهل بیت المقدس.
محمد بن احمد بن ابی بکر البنائ ملقب به شمس الدین و مکنی به ابو عبدالله جغرافیا دان و سیاح معروف.

[ویکی فقه] مقدسی (ابهام زدایی). مقدسی ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • ابن غانم مقدسی، اِبْن ِ غانِم ِ مَقْدِسی، نورالدین علی بن محمد بن علی بن خلیل خزرجی (۹۲۰-۱۰۰۴ق / ۱۵۱۴-۱۵۹۶م )، فقیه حنفی • ضیاءالدین مقدسی، ضیاءالدین ابوعبدالله محمد بن عبد الواحد بن احمد بن عبدالرحمن بن اسماعیل بن منصور سعدی مقدسی، محدث، فقیه و مورخ حنبلی• ابونصر مطهر بن طاهر مقدسی، مطهر بن مطهر (یا طاهر) مقدسی از مورخان و مولفان قرن چهارم هجری
...

💡 مقدسی که قدیمست از صفات کمال منزهی که جلیل ست بر نعوت جلال

💡 هر ذره [ای] ز خاکش نور مقدسی‌ست خدمت درین جناب کجا حد هر کسی‌ست

💡 شعر مجیر و قول خوش مقدسی شده در طبع خوش چو برگ گل و بوی عنبرش

💡 مقدسی است که آسیب دامن امکان بساط بارگه کبریاش نبسودست

💡 مقدسی که ز هر پاکیی که بتوان گفت منزه است از آن وصف و پاک و بی‌همتا

💡 «إِنِّی أَنَا رَبُّکَ» من خداوند توام، «فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ» نعلین از پای بیرون کن، «إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُویً» (۱۲) تو بوادی مقدسی،.