معاء

«معاء» واژه‌ای عربی است که در لغت به معنای «روده» یا «اندام داخلی گوارشی» به کار می‌رود. این کلمه در متون پزشکی و دینی به عنوان اشاره به دستگاه گوارش یا بخش‌های داخلی شکم ذکر شده است. به طور مشخص، «معاء» بیشتر به روده‌ها و مسیر عبور غذا بعد از معده اشاره دارد. در قرآن و احادیث، این واژه گاهی به صورت استعاری نیز به کار رفته و به درون بدن یا باطن انسان اشاره می‌کند. در طب سنتی و پزشکی قدیم، «معاء» نقش مهمی در هضم و جذب غذا داشته و به سلامت عمومی بدن ارتباط داده می‌شده است. علاوه بر کاربرد پزشکی، این واژه در متون لغوی و ادبی برای اشاره به اندام‌های داخلی و گاهی کنایه از باطن انسان نیز استفاده شده است. ریشه لغوی «معاء» به معنای داخل یا درون است و مفهوم آن شامل روده‌ها و بخش‌های میانی دستگاه گوارش می‌شود.

لغت نامه دهخدا

معاء. [ م ِ ] ( ع اِ ) روده. مَعْی ْ. مِعی ̍. ج، امعیة. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).مَعْی ْ. مِعی ̍. ( منتهی الارب ). و رجوع به معی شود.
- معاء اعور؛ روده کور. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به روده شود.
- معاء دقاق؛ روده باریک. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به روده شود.
- معاء صائم؛ روده تهی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به روده شود.
- معاء غلاظ؛ روده فراخ. روده بزرگ. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به روده شود.
- معاء مستقیم؛ آخرین روده که چستا نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). روده راست. راست روده. و رجوع به روده شود.
معاء. [ م ُ ] ( ع مص ) بانگ کردن گربه. ( ازمنتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ معین

(مِ ) [ ع. ] (اِ. ) روده. ج. امعیه.

ویکی واژه

روده.
امعیه.

جمله سازی با معاء

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 قهر شاهین انتقامت اخگر دل در برش چون در امعاء شترمرغ از اسف بگداخته