مطالع

مطالع.[ م َ ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مطلع. ( آنندراج ) ( غیاث ) ( ناظم الاطباء ): و از مشارق ممالک و مطالع مسالک او شموس انصاف و... را طلوع داد. ( سندبادنامه ص 8 ).
به مهر خاتم دل در اصابعالرحمن
به مهر خاتم وحی از مطالعالاعراب.خاقانی.و رجوع به مطلع شود.
مطالع. [ م ُ ل ِ ] ( ع ص ) واقف و هوشمند و آگاه. ( ناظم الاطباء ). || آن که مطالعه کند. ( یادداشت به خطمرحوم دهخدا ). مطالعه کننده. خواننده کتاب و جز آن: همانا که مستمعان و مطالعان این تاریخ این معانی را از قبیل احسن الشعر اکذبه دانند. ( جهانگشای جوینی ). || مطالع بلد؛ مطالعی است که طالع شود با قوسهای فلک البروج از افق آن بلد. ( مفاتیح، از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || مطالع مستقیم فلک؛ مطالعی است که طالع شود با قوسهای فلک البروج از معدل النهار در خط استواء و آن را به فارسی جوی راست گویند. ( مفاتیح، یادداشت مرحوم دهخدا ).

(مَ لِ عِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ مطلع.

= مطلع

جمع مطلع
( اسم ) جمع مطلع: ناگاه بخت خفته بیدار گشت و طلوع کوکب سعدی از افق مطالعم روی نمود.
واقف و هوشمند و آگاه آنکه مطالعه کند.

جِ مطلع
 

💡 دگر بشنو ز من معنای مطلع که تحقیق مطالع راست مجمع

💡 عاشق از روی نکو در نظری فهم کند آنچه معلوم به صد شرح مطالع نشود

💡 چشمش نظر ز صفحة آیینه بر نداشت خورشید من مطالعة نور می‌کند

💡 و گفت: یقین نوریست که حق تعالی در دل بنده پدید آرد تا بدان جمله امور آخرت مشاهده کند و به قوت آن نور جمله حجاب‌ها که میان او و میان آخرت است بسوزد تا بدان نور مطالعه جمله کارهای آخرت می‌کند چنانکه گوئی او رامشاهده است.