مرنو

لغت نامه دهخدا

مرنو. [ م ِ ن َ / نُو ] ( اِصوت ) آواز گربه مست. ( از یادداشت مرحوم دهخدا ).
- مرنو مرنو؛ آواز گربه به گشن آمده. حکایت آواز گربه گه به گشن آمدگی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

فرهنگ معین

(مِ نُ ) (اِصت. ) (عا. ) صدای گربه (خاصه صدایی که گربه در هنگام مست شدن و طلب جنس مخالف برآورد ).

فرهنگ فارسی

( اسم ) صدای گربه ( خاصه صدایی که گربه در هنگام مست شدن وطلب جنس مخالف بر آورد ). یا به مرنو افتادن گربه. بهوس افتادن گرب. نر جهت آرمیدن با ماده: من چو گربه به مرنو افتادم مدتی در تک و دو افتادم ٠ ( بهار )

جمله سازی با مرنو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 دل عطّار از او اینجا خبر یافت یقین مرنور پاکش در نظر یافت

💡 تو جان در بازی اندر پیش دلدار کنی مرنوش اینجا نیش دلدار