متشخص

لغت نامه دهخدا

متشخص. [ م ُ ت َ ش َخ ْ خ ِ ] ( ع ص ) جدا و ممتاز. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || مرد معتبر و دارای آبرو و صاحب شأن و خدم و حشم. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تشخص شود.

فرهنگ معین

(مُ تَ شَ خِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) ممتاز، دارای تشخص.

فرهنگ عمید

بزرگ و ممتاز، دارای تشخص.

فرهنگ فارسی

شخص بزرگ وممتاز، دارای تشخص
( اسم ) دارند. شخصیت ممتاز: در میان این خاطرات فراموش نشدنی قضی. خانم متشخصی که در بازار کفشدوز های مشهد بحمایت بچه در آمده بود از لحاظ خود مرد گفتنی تر بود... جمع: متشخصین.

ویکی واژه

distinto
ممتاز، دارای تشخ

جمله سازی با متشخص

💡 با گذشت زمان، نام و شهرت وی به عنوان مربی و درمانگر در ناحیه پیچید و به تدریج شاگردان بیشتری از وی تقاضای کمک داشتند. در ۱۹۴۸ کریشنا مورتی شاگرد وی بود و او را بهترین مربی تمام دوران‌ها دانست و به مدت دو دهه این دو با هم همراهی داشتند. سوامی شیواناندا از بزرگان یوگا به او لقب راجای یوگا داد. وی در این زمان از شاگردان معروف ومتشخص زیادی برخوردار بود.

هیت یعنی چه؟
هیت یعنی چه؟
ضمیمه یعنی چه؟
ضمیمه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز