لیاقت

لیاقت به معنای شایستگی و حقایق انسانی است که هر فرد باید در زندگی خود به آن دست یابد. این مفهوم نه تنها در جنبه‌های فردی بلکه در جنبه‌های اجتماعی نیز اهمیت دارد. هر انسان با توجه به توانایی‌ها، استعدادها و ویژگی‌های خاص خود، شایسته بهترین‌هاست. در واقع، به ما یادآوری می‌کند که باید به دنبال تحقق آرزوها و اهداف خود باشیم و به خودمان احترام بگذاریم. در جامعه‌ای که به لیاقت افراد توجه می‌شود، رقابت سالم و انگیزه برای پیشرفت بیشتر می‌شود. از این رو، پرورش لیاقت فردی و اجتماعی می‌تواند به ایجاد فضایی مثبت و سالم در جامعه کمک کند. به همین دلیل، هر فرد باید به شناخت خود و توانایی‌هایش بپردازد تا بتواند به شایستگی‌های خود پی ببرد و در مسیر موفقیت گام بردارد. در نهایت، لیاقت به ما می‌آموزد که باید به خود ایمان داشته باشیم و برای رسیدن به اهداف‌مان تلاش کنیم.

لغت نامه دهخدا

لیاقت. [ ق َ ] ( ع اِمص ) لیاقة. سزاواری. شایستگی. زیبائی. برازندگی. موافق و درخور آمدن. اندرخوری. قابلیت: برداشت کنم آن کسان را که در باب ایشان سیاست فرموده باشم اگر لیاقت دارند برداشتن را. ( تاریخ بیهقی ). || فضل و دستگاه. ( آنندراج ).

فرهنگ معین

(قَ ) [ ع. لیاقة ] (مص ل. ) سزاواری، شایستگی.

فرهنگ عمید

شایستگی، سزاواری.

فرهنگ فارسی

درخوربودن، شایسته بودن، سزاوار، شایستگی
۱ - ( مصدر ) شایسته بودن در خور بودن. ۲- ( اسم ) شایستگی سزاواری برازندگی.

جملاتی از کلمه لیاقت

تاب دوری بیش ازینم نیست از درگاه تو بی لیاقت گر به نزدیکم رسانی قادری
این تنگنا لیاقت منزگلهش نداشت زانرو سوی جهان دگر تاخت از شتاب
گر از لیاقت خود شیخ آگهی یابد ز صدر صومعه تا پای دار می آید
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم