لش کشی

لش کشی. [ ل َ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل لش کش. || مرده کشی.

(لَ. کِ ) (حامص. ) مرده کشی.

۱- عمل و شغل لش کش ۲ - حمل جسد میت مرده کشی.

💡 دوش چوخالش کشیدم تنگ خوشخوش در کنار در میان بیکانه بود اما حجاب تن دریغ

💡 ز شوق دیدن خالش کشیم ناله و آه من شکسته چها می کشم ز هندویش

💡 از حسد در دلش کشید کمان وز جفا بر تنش گشاد کمین

💡 گر جان مرا قبول کردی به مثل پیش از اجلش کشیدمی پیش اجل

💡 هر کجا نقاش نقش قامت و لعلش کشید جلوهٔ طوبی نگر، سرچشمهٔ کوثر ببین

💡 صیقلی سازیش به فضل و کمال در کمالش کشی به وجد و به حال