لش کش

لش کش. [ ل َ ک َ / ک ِ ] ( اِ مرکب ) ارابه و جز آن که با آن لش گوسفند به دکانهای قصابی برند. || ( نف مرکب ) کشنده لش گوسفند به دوش ودر لش کش نهنده یا از آن برگیرنده و به دکان برنده.

(لَ کِ یا کَ ) (ص فا. ) = لش کشنده: ۱ - ارابه و جز آن که با آن لش گوسفند را به دکان های قصابی برند. ۲ - مردی که لش گوسفند را به دوش در لش کش نهد یا از آن برگیرد و به دکان قصابی برد.

۱. وسیله ای که با آن لاشۀ گاووگوسفند را به قصابی می برند.
۲. آن که لاشۀ گاووگوسفند را به قصابی می برد.
۳. وسیله ای که در آن جسد مرده را حمل کنند.

( صفت ) ۱- ارابه و جز آن که با آن لش گوسفند را بدکانهای قصابی برند. ۲- مردی که لش گوسفند را به دوش درلش کش نهد یا از آن برگیردو بدکان قصابی برد.

لش کشنده:
ارابه و جز آن که با آن لش گوسفند را به دکان‌های قصابی برند.
مردی که لش گوسفند را به دوش در لش کش نهد یا از آن برگیرد و به دکان قصابی برد.

💡 برآستان وصالش کشیده دامن از درازدامنی کوته آستینان بین

💡 نه ثور دهر ز عدلش کشیده رنج سپهر نه شیر چرخ ز سهمش چشیده طعم وسن

💡 گشاده شست جفا ابروی کمان شکلش کشیده تیر مژه نرگس سپه شکنش

💡 در پیش خنده او در عدن چه باشد؟! لعلش کشیده یاقوت از اخگر تبسم!

💡 سپاه خط به شبیخون مخزن لب لعلش کشیده صف چه کنم لشکر و خزانه ندارم