قماش

قماش. [ ق ُ ] ( ع اِ ) ج ِ قَمش. ( اقرب الموارد ). رجوع به قمش شود. متاع از هر جنس و از هر جای. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کالای خانه. ( مهذب الاسماء ). کالا. ( تفلیسی ). خرده خانه. ( مهذب الاسماء ).
- قماش البیت؛ متاع بیت. ( اقرب الموارد ). || رخت خانه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ردی و هیچکاره از هر چیزی. ( منتهی الارب ). || مردم فرومایه ناکس. ( منتهی الارب )( آنندراج ). ما علی وجه الارض من فتات الاشیاء حتی یقال لرذالة الناس قماش. ( اقرب الموارد ). ج، اَقمِشَه. ( اقرب الموارد ) ( مهذب الاسماء ). || جوهر و صفت. ( غیاث اللغات از منتخب و کشف و صراح و مؤید و لطایف ).
قماش. [ ق َم ْ ما ]( ع ص ) کسی که امتعه را می خرد. ( از اقرب الموارد ).

(قُ ) [ ع. ] (اِ. )۱ - خرده ریز از هر چیزی. ۲ - رخت، کالا، اسباب خانه. ۳ - در فارسی، پارچه، پارچة نخی.

۱. پارچۀ نخی.
۲. [مجاز] نوع، جنس.
۳. [قدیمی] رخت، متاع، و اسباب خانه.
۴. [قدیمی] خرده ریزه هایی که از روی زمین جمع می کنند.

خرده ریزه چیزی، خرده ریزه هایی که اززمین جمع کنند، رخت ومتاع واسباب خانه، درفارسی به معنی پارچه نخی
۱ - اسباب و امتعه خانه اثاثه رخت ۲ - اسباب و اثاثه ( مطلقا ): قطاع الطریق اسبان و قماش برده بودند ۳ - پارچه ۴ - خرده ریزهایی که از روی زین برچینند جمع: اقمشه قماشات ۵ - ناچیز فرومایه: که حکیمان جهانند درختان خدای اگر این همه خار و خسانند و قماش.

خرده ریز از هر چیزی.
رخت، کالا، اسباب خانه.
در فارسی، پارچه، پارچة نخی.

💡 بنهایت نرسانید بدایات قماش گرچه گز درره او پیک قدم فرسا بود

💡 به یک جرعه ای، ساقیا، جمله زهدم کزین بیشتر می نیرزد قماشم

💡 دو عالم گفتی ارزد ژنده فقر چنین ارزان منه نرخ قماشم

💡 در خوش قماشی از بر رو دست برده ام باریک شو مشاهده کن تار و پود را

💡 که هر کاسد قماشی نیست لایق لیوسف ماله فی الکون ثانی