فردایی

( فَ ) (ص نسب. ) ۱ - منسوب به فردا، آ ن چه که در آینده می آید. ۲ - کنایه از: کسی که معتقد به جهان دیگر و پاداش و کیفر در آن است.

ویژگی کسی که به فردا یا قیامت می اندیشد.

منسوب به فردا، آ ن چه که در آینده می‌آید.
کنایه از: کسی که معتقد به جهان دیگر و پاداش و کیفر در آن

💡 گرچه خواهند از او داد من، اما نتوان بی سبب کشته شد امروز که فردایی هست

💡 امروز ما بیچارگان امید فرداییش نیست این دانی و با ما هنوز امروز و فردا می‌کنی

💡 تعلق می‌فروشد عشوهٔ مستقبل و ماضی توگر امروز بیرون آیی از خود نیست فردایی

💡 ز ابنای زمان، یار نوی هر روز پیدا کن که هرگز یاری امروزشان را، نیست فردایی

💡 تا به‌همت بگذریم ازهرچه می‌آید به پیش همچوفرصت یک‌قلم دی ساز فرداییم‌ما