عرصه

عرصه به معنای زمین خانه و هر نوع بنا است و در مباحث مربوط به وصیت، وقف و ارث مورد اشاره قرار می‌گیرد. اگر فردی وصیت کند که خانه‌ای به کسی تعلق گیرد و آن خانه قبل از فوت او خراب شود، برخی بر این باورند که وصیت باطل است. اما عده‌ای دیگر معتقدند که وصیت در مورد عرصه معتبر است و حتی اگر خانه وقفی ویران شود، آن همچنان به عنوان وقف باقی می‌ماند و فروش آن مجاز نیست. به همین ترتیب، با خراب شدن ساختمان مسجد، عرصه آن نیز از حالت مسجد بودن خارج نمی‌شود. به نظر مشهور، همسر از عرصه ارث نمی‌برد و تنها از اعیان ارث می‌گیرد.

لغت نامه دهخدا

( عرصة ) عرصة.[ ع َ ص َ ] ( ع اِ ) گشادگی میان سرای که در آن بنا نباشد و گویند عرصةالدار؛ وسط آن است. ( از منتهی الارب ). صحن خانه، و آن بقعه و زمین وسیعی است در میان خانه ها که در آن ساختمانی نیست و گویند هر بقعه و زمینی که بنا در آن نباشد، عرصة است. ( از اقرب الموارد ). ج، عِراص و عَرَصات و أعراص. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || زمین سرای. ( منتهی الارب ). || جنگ گاه. ( منتهی الارب ). رجوع به عرضه شود.

فرهنگ معین

(عَ ص ) [ ع. عرصة ] (اِ. ) ۱ - حیاط، فضای خالی جلوی خانه. ۲ - میدان. ۳ - صحرا. ج. عرصات.، ~ را به کسی تنگ کردن در فشار و مضیقه قرار دادن.، به ~ رسیدن کسی الف - بزرگ شدن و از عهدة کارهای خود برآمدن. ب - به ثروت و قدرت رسیدن.

فرهنگ عمید

۱. میدان.
۲. [قدیمی] فضای جلو عمارت، ساحت خانه، حیاط.
۳. جای وسیع.

فرهنگ فارسی

ساخت خانه، فضای جلوعمارت، حیاط، میدان

جملاتی از کلمه عرصه

دل پادشاه حکمت و عرفانش چتر و لواست عرصه هیجا را
دیده اقبال من روشن به توست عرصه آمال من گلشن به توست
تمام عرصه محشر مگس فرو گیرد اگر چنین بقیامت شکر فروش آیی