طروب

طروب. [ طَ ] ( ع ص ) مرد بسیارطرب. ( منتهی الارب ). شادمان. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). آنکه پیوسته شاد بُوَد:
گندم و جو را و باقی حُبوب
تو توانی خورد نی من ای طَروب.مولوی.
طروب. [ طُ ] ( ع اِ ) ج ِ طَرَب. شادیها. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

(طُ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ طرب، شادی ها.
(طَ ) [ ع. ] (ص. ) مرد بسیار طرب، آن که پیوسته شاد بود.

١. بسیار خوشحال.
٢. نشاط آور.

مرد بسیار طرب، آن که پیوسته شاد بود.
جِ طرب؛ شادی‌ها.

💡 گفته است الکذب ریب فی القلوب گفت الصدق طمانین طروب

💡 پاسبان ما ره دزدان بخان ما گشاد نوش بر ما نیش شد یار طروب آمد غضوب

💡 مرا هنوز آلب ارسلان نگین در کام که زنگیان حروف از فرح شوند طروب

💡 گندم و جو را و باقی حبوب می‌توانی خورد و من نه ای طروب