لغت نامه دهخدا
( صف آوار ) صف آوار. [ ص َ ] ( نف مرکب ) جنگی. صف شکن. مبارز:
بدانگه که سالش ده و چار شد
سوار و دلیر و صف آوار شد.( گرشاسب نامه ).
( صف آوار ) صف آوار. [ ص َ ] ( نف مرکب ) جنگی. صف شکن. مبارز:
بدانگه که سالش ده و چار شد
سوار و دلیر و صف آوار شد.( گرشاسب نامه ).
( صف آوار ) ( ~. ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) جنگجو.
( صف آوار ) ( صفت ) جنگی صف شکن مبارز.
جنگی
جنگجو.
💡 بدان گه که سالش ده و چار شد سوار و دلیر و صف آوار شد