تعریف: صاحب خانه در زبان فارسی به معنای مالک یا دارنده یک خانه یا ملک است. این واژه به فردی اشاره دارد که مالکیت قانونی یک خانه یا ملک را دارد و میتواند در آن زندگی کند یا آن را اجاره دهد.
کاربرد: این اصطلاح در مکالمات روزمره و در زمینههای مختلف اجتماعی و اقتصادی به کار میرود. به عنوان مثال، در بحثهای مربوط به اجاره، خرید و فروش ملک، یا مسائل مربوط به مسکن، ممکن است به صاحب خانه اشاره شود.
حقوق و مسئولیتها: صاحب خانه دارای حقوق و مسئولیتهایی است، از جمله:
حق اجاره دادن ملک: او میتواند ملک خود را به دیگران اجاره دهد.
مسئولیت نگهداری: او مسئول نگهداری و تعمیرات ملک است.
حق تصمیمگیری: او حق دارد در مورد استفاده و تغییرات در ملک تصمیمگیری کند.
تفاوت با مستأجر: مستأجر به فردی اطلاق میشود که خانه یا ملکی را از صاحب خانه اجاره کرده و در آن زندگی میکند. بنابراین، صاحب خونه و مستأجر دو طرف متفاوت در قرارداد اجاره هستند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 صاحب خانه بگفتش خیر هست که همی لرزد ترا چون پیر دست
💡 این مکتب در خانه ثروتمندان تشکیل میشد و در آنها فرزندان صاحبخانه و وابستگانشان شرکت میکردند. کلاسها در یک یا چندین اتاق خانه یا در ساختمان جداگانه برگزار میشد. معلم توسط صاحبخانه استخدام میشد و گاهی در آنجا مقیم و مستقر میشد. کودکان از خانوادههای دیگر با اجازه صاحب خانه و پرداخت دستمزد به مکتبدار (معلم) گاهی در کلاسها شرکت میکردند.
💡 از بهرگدایی شد و چون خانه تهی دید بگرفت به حجت کمر صاحب خانه
💡 برای نمونه اگر سیستم گرمایش مرکزی خراب شود، سامانه به صورت خودکار برای تعمیرکار ایمیل یا پیام میفرستد و او را مطلع میکند، و ایشان نیز در پاسخ برای مراجعه زمانبندی را بررسی میکند و با صاحب خانه هماهنگ میکند تا تاریخ مناسب برای تعمیر و رفع مشکل تعیین شود.
💡 گر شبی در خانه جانانه مهمانت کنند گول نعمت را مخور مشغول صاحب خانه باش