لغت نامه دهخدا
شهبانو. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) شاه بانو. بانوی شاه. ملکه.
شهبانو. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) شاه بانو. بانوی شاه. ملکه.
(شَ ) (اِمر. ) ملکه، همسر شاه.
بانوی شاه، ملکه.
شاه بانو، بانوی شاه، ملکه
( اسم ) شهربانو ملکه. توضیح طبق فرمان محمد رضا شاه پهلوی ( ۱۳۴٠ ه. ش ) ملکه ایران بلقب فوق خوانده شد ٠
اسم: شهبانو (دختر) (فارسی) (تلفظ: shah banu) (فارسی: شَهبانو) (انگلیسی: shah banu)
معنی: شاه بانو ملکه، همسر شاه
ملکه، همسر شاه.
💡 امامزاده بی بی شهبانو مربوط به سدههای متاخر دورانهای تاریخی پس از اسلام - دوره صفوی است و در شهرستان مهدیشهر، دهستان پشت کوه، روستای ملاده، ابتدای جاده اصلی شهید محمودیان، نزدیک پل واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۱۰۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 در ۱۸۷۶ ملکه ویکتوریا لقب شهبانوی هندوستان را نیز گرفت.
💡 در جشن گشایش این برج که در سمت غرب شهر تهران جای دارد، محمدرضا شاه پهلوی و همسرش شهبانو فرح پهلوی حضور داشتند و منشور حقوق بشر کوروش بزرگ (نخستین نوشته حقوق بشر از کوروش کبیر، پادشاه هخامنشی) برای نخستین بار در این مکان پردهبرداری شد.
💡 او پسر بزرگتر از دو پسر شناخته شدهٔ شهبانو ولفثریت و اتلرد یکم (پادشاه وسکس از ۸۶۵ تا ۸۷۱) بود.
💡 آن در شهر وست مینستر متولد شد. وی دومین فرزند و تنها دختر ملکه الیزابت و شاهزاده فیلیپ و دومین نوهٔ جرج ششم و الیزابت، شهبانوی مادر است. او دوران کودکی را با والدینش در کاخ باکینگهام سپری نمود و در مدرسهٔ سلطنتی تحصیل نمود. وی چند سال پس از اتمام دوران تحصیلی خود ازدواج کرد.