شنوا

شنوا. [ ش َ / ش ِ ن َ ] ( نف ) که شنود. مقابل کر. آنکه کر نیست. دارای حس شنوائی. شنونده و مستمع و سامع. ( ناظم الاطباء ). سامع. سمیع. ( دهار ). شنونده و سمیع. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ): و بادی در گوش او دمید شنوا شد. ( قصص الانبیاء ص 191 ).
بشنوانید مرا شیون من وز دل سنگ
بشنوید آه رشید ار شنوائید همه.خاقانی. || که فرمان یا نصیحت پذیرد. مطیع. واعی. واعیه. ( از یادداشت مؤلف ).
- دل شنوا؛ دلی که حقایق رادریابد. دل بامعرفت. دل حقیقت نیوش:
چون دل شنوا شد ترا از آن پس
شاید اگرت گوش سر نباشد.ناصرخسرو.- گوش شنوا؛ گوش شنونده. گوشی که کر نیست. اُذُن سمعة. اُذن سامعة. اذن سموع. اذن سماعة. اذن سمیع:
هر خردمند بداند که بدین وصف علی است
چو رسید اینهمه اوصاف به گوش شنواش.ناصرخسرو.- || گوش مطیع و فرمانبردار:
گوشم شنوا شده ست ازیرا
از حق و یقین در انتظارم.ناصرخسرو.

(ش نَ ) (ص فا. ) شنونده، سمیع.

شنونده، گوش دهنده.

( صفت ) شنونده سنیع.

شنوا ( به فرانسوی: Chenois ) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Delme واقع شده است.
شنوا ۳٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۵۳ نفر جمعیت دارد و ۳۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.

شنونده، سمی

💡 هر که دانا بود به آنکه خدا هست بینا به هر کس و شنوا

💡 ای دریغا گوشتان شنوا بدی تا به سوز جان من دانا بدی

💡 همه را گوش بگیری شنوایی برسانی همه را چشم گشایی و به دیدار فریبی

💡 بهفت کشور هر کس که گوش او شنواست خبر شنیده است از باری و ز ریو کذر (؟)

💡 ترا دایه ز هر دردی فدا باد غم تو مشنواد و بد مبیناد

💡 حق در حقش دعای من از صدق بشنواد من نامرادی دلش از دهر مشنوام