شرایع

شرایع. [ ش َ ی ِ ] ( ع اِ ) شرائع. ج ِ شریعة. آیینی که پیغمبران از جانب خدای تعالی بر بندگان آورند. ( ناظم الاطباء ): بیان شرایع به کتاب تواند بود. ( کلیله و دمنه ). تنفیذ شرایع دین و اظهار طرایق... بی سیاست پادشاه دیندار صورت نبندد. ( کلیله و دمنه ). رجوع به شریعة شود.

(شَ یِ ) [ ع. شرائع ] (اِ. ) جِ شریعت.

۱. [جمعِ شریعَة] = شریعت
۲. [جمعِ شَریعَة] = شریعه

جمع شریعت
( اسم ) جمع شریعت آیینهای پیامبران.

شَرایِع
(نام کامل: شَرایع الاسلام فی مَسائل الحَلال والحَرام) تألیف محقق حلی، کتابی به عربی، در فقه امامیه. در جامعیت و حسن ترتیب ابواب فقهی اثری بسیار مهم است. بیشتر مجموعه های بزرگ فقهی امامیه مانند جواهر الکلام، اثر محمدحسن نجفی، شرحی بر این کتاب اند. شرایع سال ها متن درسی بوده و شروح بسیار بر آن نوشته شده است. محقق حلی خود شرایع را خلاصه کرد و آن را النافع فی مختصر الشرایع نامید که به المختصر النافع نیز معروف است.

[ویکی فقه] شرایع (ابهام زدایی). واژه شرایع در دو معنی متفاوت استعمال شده:۱. شَرایِع به معنی شریعت ها۲. شَرایِع به معنی کتاب «شرائع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام»
...

شرائع
جِ شریعت.

💡 جوادی آملی پس از پایان ششم ابتدایی، در سال ۱۳۲۵ وارد حوزه علمیه آمل شد. در آنجا ادبیات، شرح لمعه، قوانین، شرایع، آمالی شیخ صدوق و سایر کتب سطح را از استادانی چون ابوالقاسم فرسیو، محمد غروی، عزیزالله طبرسی، آقا ضیاء آملی، احمد اعتمادی، ابوالقاسم رجایی، شعبان نوری و پدرش میرزا ابوالحسن جوادی آموخت. پس از آن مدت کوتاهی به حوزه علمیه مشهد رفت ولی در آنجا ماندگار نشد.

💡 و شرایع دین و احکام اسلام و مکارم اخلاق ترا بیان کردیم. هر کس را معلّمی بود، معلّم تو ما بودیم. هر کس را مؤدّبی بود، مؤدّب تو ما بودیم.

💡 پس چون در مکه شد این آیت فرو آمد که الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ دِینِکُمْ، پس چون در عرفات بایستاد دست بدعا برداشته این آیت فرو آمد که: الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ. معنی آنست که امروز آن روز است که دین شما تمام کردم، احکام دین و شرایع اسلام بسر بردم. فرائض و سنن، حلال و حرام پیدا کردم، که پس ازین هیچ آیت حلال و حرام حدود و فرائض و احکام از آسمان فرو نیامد.

💡 بدانک روزه رکنیست از ارکان مسلمانی، و سببی ظاهر است اندر تقدیس طبیعت. و اندر شرایع انبیاء علیهم السلام روزه مشروع بودست از عهد آدم تا روزگار مصطفی. و بمقتضی خبر: روزه چهار یک ایمانست، که مصطفی ع گفت‌: الصوم نصف الصبر و الصبر نصف الایمان‌ و در روزه پنج چیز فریضه است و پنج چیز سنت: