زانیه

لغت نامه دهخدا

( زانیة ) زانیة. [ ی َ ] ( ع ص )مؤنث زانی. زن زنا و فجور کننده. ( اقرب الموارد ). زناکار و جاف و روسپی. ( ناظم الاطباء ). زن زنادهنده. ( فرهنگ نظام ): الزانیه و الزانی فاجلدوا کل واحد منهما مائة جلدة. ( قرآن 2/24 ). || مرد زانی و «تا» برای مبالغه است. ( اقرب الموارد ).

فرهنگ معین

(یِ ) [ ع. زانیة ] (اِفا. ) مؤنث زانی. زنی که به طریق حرام با مردی آمیزش کند.

فرهنگ عمید

زنی که به حرام با مردی هم بستر شود، زناکار.

فرهنگ فارسی

زنی که بحرام بامردی همبسترشود، زوانی جمع
( اسم ) ۱ - مونث زانی زنی که از راه حرام با مردی آمیزش کند جمع زوانی. ۲ - مرد زنا کننده زنا کار ( تائ برای مبالغه است ).
زن زنا و فجور کننده زنا کار و جاف

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی زَانِیَةً: زن زناکار
ریشه کلمه:
زنی (۹ بار)
مقاربت با زن بدون عقد (بطرزنا مشروع) مصدر آن زنی و زناء مد و قصر هر دو آمده است (اقرب). زن زناکار را زانیه و مرد زنا کار را زانی گویند درباره این آیه سخن در «خبث» گذشت به انجا رجوع شود. نا گفته نماند زنا یکی از محرّمات دیم مبین اسلام و دارای احکام بخصوصی است و ثبوت آن که موجب حدّ باشد احتیاج به چهار شاهد عادل دارد مرد و زنی که مرتکب این عمل شده‏اند اگر شوهردار و زن دار باشند سنگسار می‏شوند و اگر بی شوهر و زن باشند به هر یک صد تازیانه زده می‏شود که به آن «جلد» گویند حکم سنگسار کردن در قرآن مجید ذکر نشده و حکم تازیانه زدن را آیه ذیل بیان می‏کند این آیه صد تازیانه برای هر دو از مرد و زن معین می‏کند و نیز دستور می‏دهد که اسیر عاطفه نشده و بر آن دو رأفت نکنید حکم تابع واقع است نه عاطفه باید ناموس جامعه در امان باشد و نیز عدهّای به هنگام تازیانه زدن حاضر باشند تا عبرت گیرند. چهار شاهد که درباره اثبات زنا گفتیم درباره آنکه به زنی عفیف نسبت زنا می‏دهد نیز لازم است و ایضاً در جریان افک آمده. رسول خدا صلی اللّه علیه و اله وسلم بیعت زنان مکّه را با چند شرط قبول کرد از جمله آن بود که زنا نکنند. *. ظاهر آیه مخصوصاً ذیل آن روشن می‏کند که مراد از آن حکم تحریمی است هر چند صدر آن به صورت خبر آمده است و خلاصه معنی آن با ملاحظه تفسیر اهل بیت علیهما السلام آن است مرد زنا کار هر گاه به زنا شهرت یافت و بر او اقامه حدّ شد تا توبه نکرده بر او نکاح زانیه و مشرکه حرام است همچنین است زن زناکار اگر توبه نکند جز زانی و مشرک نمی‏تواند او را نکاح کند (المیزان)