در باز کن

دربازکن. [ دَ ک ُ ] ( نف مرکب ) دربازکننده. بازکننده در. مفتاح الابواب. مفتح الابواب:
ای سرمه کش بلندبینان
دربازکن درون نشینان.نظامی.|| ( اِ مرکب ) امروز بر یک نوع وسیله الکتریکی اطلاق می شود که بوسیله آن در خانه را می توان از داخل ساختمان باز نمود. || آلت و وسیله گشادن در بطری؛ چوب پنبه کش یکی از انواع آنست.

( ~. کُ ) (اِمر. ) آلتی برای باز کردن در بطری، کنسرو و امثالهم.

در باز کننده باز کننده در یا آلت و وسیله گشادن در بطری.

{door phone} [عمومی] وسیله ای برقی برای باز کردن در ساختمان * واژۀ "اف اف" نامی تجاری در برابر این معادل بوده است.

apribottiglie

💡 پسته در باز کن آخر چه در بسته دهی که دلم کار فرو بسته فراوان دارد

💡 حلقهٔ صدق و صفا بر در دین میزن تا که در باز کند بهر تو دربانش

💡 در باز کن و ببین که هستم بر در وز دستِ سرِ زلفِ تو دستم بر سر

💡 ورنه حاشا تو در آیی از در دیده در باز کند بر دگران

💡 از پی روپوش می‌گفت این سخن کای کنیزک آمدم در باز کن

💡 هر روز مرا عشق نگاری بسر آید در باز کند ناگه و گستاخ در آید