آشفته سامان

( آشفته سامان ) آشفته سامان. [ ش ُ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) فقیر. || شوریده. مجذوب ( باصطلاح صوفیه و عرفا ):
نه بم داند آشفته سامان نه زیر
به آواز مرغی بنالد فقیر.سعدی.

( آشفته سامان ) ( ~. ) (ص مر. )۱ - تهیدست، فقیر. ۲ - شوریده، مجذوب.

( آشفته سامان ) ۱. فقیر، تهیدست، بینوا: نه بم داند آشفته سامان نه زیر / به آواز مرغی بنالد فقیر (سعدی۱: ۱۱۱ ).
۲. شوریده، مجذوب.

( آشفته سامان ) ( صفت ) ۱ - فقیر تهیدست. ۲ - ( تصوف ) شوریده مجذوب.
شوریده مجذوب

آشفته‌سامان
(قدیمی): آنکه سامان زندگی او از هم پاشیده است. پریشان احوال. نه بم داند آشفته سامان نه زیر/ به آواز مرغی بنالد فقیر. «سعدی»
تهیدست، فقیر. مجذوب، شوریده.

💡 درآن آشفته سامانی، چو زلفت، مرا آشفته سامان آفریدند

💡 نه بم داند آشفته سامان نه زیر به آواز مرغی بنالد فقیر

💡 دل به زلفش می‌کشد آشفته سامانی مرا می‌:ند تکلیف هندستان پریشانی مرا

💡 نسیمی کرده گویا، آشیان بلبلی ویران بهار آشفته سامان، گل پریشان حال می باشد

💡 با دو زلف بیقرارت هر سحرگه با نسیم با همه آشفته سامانی قراری داشتیم

💡 فلک جمعیتم بر هم زند، خواهد پریشانم نمی داند من از زلف بتی آشفته سامانم