معنی بذله گوی

فرهنگ معین

( ~. ) [ فا. ] (اِفا. )آدم شوخ، خوش - محضر.

( اسم ) شوخی کن لاغ گو.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 با همه بذله گوی و خندان روی با همه مهربان و نیکو خوی

💡 غزل سرای و نواسنج و بذله گوی و بچم بسوز عود و بزن رود و باده می آشام

💡 نگه کن بدان مرغک بذله گوی که جز برگلش نالهٔ زار نیست

💡 بلبل ترانه سنج بگلهای بوستان آشفته بذله گوی حسین آمد و حسن

💡 گفتمی سروت به قد سروی اگر چون تو بودی بذله گوی و باده خوار