بارندگی. [ رَ دَ / دِ ] ( حامص ) باریدن و بارش. ( ناظم الاطباء ). حاصل مصدر باریدن. ( آنندراج ):
چو ابر بهاران ببارندگی
همی مرگ جوید بدان زندگی.فردوسی.بپوشید نوجامه بندگی
دو دیده چو ابری ببارندگی.فردوسی.|| ( اِ ) باران. ( آنندراج ) ( دِمزن ): و چون بارندگی زیادت باشد این بحیره زیادت بود و چون بارندگی نباشد خشک شود. ( فارسنامه ابن البلخی چ لندن ص 153 ). || هنگام باران. ( ناظم الاطباء ). فصل باران.( دِمزن ). رجوع به شعوری ج 1 ورق 198 شود. || ژاله. شبنم قوی. ( دِمزن ).
۱. باریدن باران، برف، یا تلگراف از آسمان.
باریدن و بارش
بارندگی یا بارش ( به انگلیسی: Precipitation ) فرایندی است که طی آن بخار آب تحت شرایط جوی متراکم شده و به صورت مایع یا جامد بر اثر نیروی گرانش زمین بر سطح زمین ببارد. شکل های اصلی بارندگی شامل نم نم باران، باران، برف و باران، برف و تگرگ است.
بارش زمانی روی می دهد که در منطقه ای از آسمان بخار آب آن قدر اشباع شده باشد که در اثر تراکم زیاد تبدیل به مایع شده و به زمین ببارد. بنابرین مِه و میغ بارش به حساب نمی آیند، زیرا در آنها بخار آب آن قدر متراکم نمی شود که بتواند ببارد. معمولاً ریزش های آسمانی به سطح برخورد می کنند، ولی استثنائی هم وجود دارد که میلابی نامیده می شود و پیش از رسیدن به سطح دوباره بخار می شود.
قطره ها یا گلوله های بارش پس از برخورد با دیگر قطره ها یا بلورهای یخ درون ابرها با آنها یکی می شوند. قطره های باران از نظر اندازه گوناگون هستند. گلوله های برف بسته به ویژگی های دمایی یا رطوبتی هوایی که از آن می گذرند تا به زمین برسند دارای فرم ها و الگوهای گوناگونی هستند. گلوله های برف برای به زمین رسیدن نیاز دارند که دمای سطح زمین نزدیک صفر یا زیر صفر باشد، ولی فرایند شکل گیری تگرگ به گونه است که برای به زمین رسیدن به دمای بالاتری نیاز دارد. اگر رطوبت کافی و حرکت رو به بالا وجود داشته باشد، بارش از ابرهای فشرده ای چون کومولونیمبوس می تواند ببارد. بارش بخش عمده ای از چرخهٔ آب محسوب شده و فراهم کنندهٔ آب شیرین بر روی سیاره زمین است. سیستم های طبقه بندی اقلیمی مانند سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن از میانگین باران سالانه برای تقسیم بندی اقلیم های مختلف بهره می برند.
💡 میانگین بارندگی در این استان ۱۲۰۰ میلیمتر (نزدیک نصف بارش در انزلی) است که سبب رویش جنگلهای با درختان پهنبرگ در آن شده است.
💡 تهیدستی است بر اهل کرم از کوه سنگین تر نیارد از گرانی ابر را بارندگی بیرون
💡 عالمی در اشک باشد غرقه و ما خشک لب کشت ما خشک است و عالم غرقه در بارندگی است
💡 منشأ اصلی و هسته اولیه تشکیل تجمعهای انسانی، وجود آب در مناطق مختلف بودهاست. در ایران به دلیل کمبود بارندگی در گسترهٔ بیابانی آن، برای تأمین آب از روشهای سنتی مانند قنات، چشمه، چاه و آبانبار استفاده میشدهاست. آب معمولاً در فصول بارش به آبانبار هدایت و در آن ذخیره شده و در تابستان مصرف شدهاست.
💡 در جنوب شرق روستای هلر و در کنار جادهای که به روستای رمچاه متصل میشود ۱۷ حلقه قنات وجود دارد این قناتهای ۱۷ گانه قدمت ۴۰۰ ساله دارد بعلت نوع خاک منطقه آب در این چاهها به زمین نفوذ نمیکند و پس از بارندگی آبی که از کوه سرازیر میشود وارد این چاهها شده و در آنجا ذخیره میشود
💡 تخم امیدی کشته ام آشفته تا گیرم ثمر ای ابر مژگان از توام باشد طمع بارندگی