اغنیا

اغنیا. [ اَ ] ( از ع، ص، اِ ) مأخوذ از تازی. توانگران. مالداران. ( ناظم الاطباء ): ملوک و اغنیا را در چشم همت او هیبت و شوکت نمانده. ( گلستان ).
- حکومت اغنیا؛ حکومت سرمایه داران.

= غنی

( صفت اسم ) جمع غنی توانگران بی نیازان مالداران.

💡 صائب به سیم و زر نتوان شد ز اغنیا آن را که هست چهره زرین توانگرست

💡 و همین قدر در فضیلت فقر، کافی است که خدای تعالی اغنیا و ارباب دولت را مسخر او ساخته تا به تصدیع و زحمت و رنج و تعب، مال تحصیل نموده و آن را محافظت کرده به قدر احتیاج فقیر به وی رسانند و اگر در دادن آن کوتاهی کنند مستحق عذاب الهی گردند پس فی الحقیقه غنی، خادم فقیر است.

💡 قال لا قلت بثلث مالی؟ قال نعم، الثلث، و الثلث کثیر، انک یا سعد ان تترک ولدک اغنیاء خیر من ان تترکهم عالة یتکففون الناس.

💡 و فقیر را سزاوار آن است که با اغنیا مخلوط نشود و با ایشان همنشینی ننماید و ایشان را به جهت مال تواضع نکند بلکه از این راه به ایشان تکبر کند.

💡 ز فیض اغنیا با تشنه‌کامیها قناعت‌کن ندارد چشمهٔ خورشید غیر از چشم تر کردن

💡 و باید مطالعه حکایات کسانی را که امر خود را به پروردگار واگذارده اند، که چگونه امر ایشان به انجام رسیده و متذکر آثار و قصصی گردد که متضمن عجایب صنع آفریدگار است در روزی دادن بسیاری از بندگان خود از جاهایی که اصلا گمان نمی کرده اند و دفع بلاها و ناخوشیها از جمعی کثیر، که مظنه خلاصی نداشته اند و ملاحظه حکایاتی را کند که مشتمل بر بیان هلاکت اموال اغنیا، و شرح ذلیل ساختن اقویاست.