اسحق

💡 اسمش شمس الدین عبداللّه. از علوم عقلی و نقلی آگاه بود. خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی و شیخ علی کلا و قوام الدین ابواسحق از تلامذهٔ او، و در خدمتش اکتساب علوم نموده‌اند. سلطان محمد مظفر به وی ارادت داشته. غرض، از اکابر فضلا و حکماست. وفاتش در سنهٔ ۷۷۲ اتفاق افتاد. این رباعی تبرّکاً از او نوشته می‌شود:

💡 بِطروجی یک دهانه برخوردی در ماه است. این دهانه به نام ابواسحق بطروجی، ستاره‌شناس اندلسی نام‌گذاری شده‌است.

💡 اسحق‌وند علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرسین در استان کرمانشاه ایران است.

💡 اسحق‌آباد، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.

💡 اسحق‌آباد روستایی در دهستان سعادت‌آباد بخش پاریز شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.

💡 ابو علی عیسی بن اسحق بن زرعه (۹۴۳–۱۰۰۸) پزشک و فیلسوف قرون وسطایی بود. وی در بغداد تحت خلافت عباسی در یک خانواده مسیحی سریانی یعقوبی متولد شد.

💡 در متون مذهبی و تاریخی، داستان زندگی اسحق به عنوان یکی از پیامبران بزرگ و مورد احترام در ادیان ابراهیمی روایت شده است.

💡 بسیاری از پژوهشگران تاریخ ادیان، تلاش می‌کنند تا ریشه‌های تاریخی شخصیت‌هایی مانند اسحق را در میان تمدن‌های باستانی خاورمیانه جستجو و بازشناسی کنند.

💡 نام اسحق در بسیاری از متون مقدس با مفاهیمی همچون صبر، ایمان و تسلیم در برابر اراده الهی همراه و گره خورده است.