آسیای بزرگ

💡 دندان‌های آسیا به سه گونه تقسیم می‌شوند: دندان‌های آسیای کوچک، دندان‌های آسیای بزرگ و دندان عقل.

💡 میکزوم دندان‌زاد در بیماران با بازه سنی ۱۰ تا ۵۰ سال دیده شده اگرچه در بالغین جوان شایع‌تر است (بخصوص در سنین بین ۲۵ و ۳۵ سالگی). فک پایین بیشتر از فک بالا درگیر می‌شود. ناحیه بین دندان‌های آسیای بزرگ و دندان‌های آسیای کوچک شایعترین مکان برای ضایعات چندحجره‌ای است درحالی که در قدام دهان دارای اشکال کوچکتر و تک‌حجره‌ای است.

💡 سه دندان آخر در طرفین فک‌های بالا و پایین، دندان‌های آسیای بزرگ هستند که تعداد آنها جمعاً به ۱۲عدد می‌رسد که به ترتیب آسیای اول، دوم و سوم نامیده می‌شوند. دندان‌ آسیای اول، دقیقاً کنار دومین دندان آسیای کوچک قرار دارد و به دندان‌های آسیای ۶سالگی هم معروف می‌باشد.

💡 کنار هر دندان نیش، دو دندان آسیا کوچک قرار دارند (جمعاً ۸عدد) که فاصله بین دندان‌های نیش تا آسیای بزرگ را پر می‌کنند. سطح روی آنها پهن و تخت و لبه‌های آنها تیز و عاج دار می‌باشد. دندان‌های آسیای کوچک کنار نیش‌ها، دو ریشه‌ای و دندان‌های آسیای کوچک کنار آسیاهای بزرگ، تک ریشه‌ای هستند. در فک پایینی، تمامی دندان‌های آسیای کوچک، تک ریشه‌ای می‌باشند.

💡 حلقه‌های فلزی که در اکثر مواقع دور دندان آسیای بزرگ قرار می‌گیرد و ارتودنتیست سیم را در داخل کانال ویژه‌ای که روی این حلقه نصب است قرار می‌دهد. این حلقه فلزی توسط یک ماده خاص به دندان چسبیده و محکم می‌شود. قبل از بندگذاری، از جداکننده‌های فلزی یا سرامیکی استفاده می‌شود.

💡 در متون تاریخی و جغرافیایی قدیمی، اصطلاح آسیای بزرگ برای اشاره به پهنه وسیعی از قاره آسیا به کار می‌رفته است.

💡 جغرافیای سیاسی و اجتماعی آسیای بزرگ همیشه موضوع بحث‌های پیچیده میان سیاست‌مداران و دانشمندان در طول قرن‌ها بوده است.

💡 مطالعات مردم‌شناسی در پهنه آسیای بزرگ نشان می‌دهد که تنوع فرهنگی و قومی در این منطقه بسیار گسترده و متنوع است.