زبان پارتی

💡 در اینجا قرار دادن گویش اردلانی در دسته گویش‌های سُورانی (اربیلی و مُکریانی) مورد تردید می‌باشد و باید به آن ایراد گرفت زیرا گویش اردلانی چه از لحاظ دستوری و لغوی با سُورانی (اربیلی و مُکریانی) متفاوت است گویش سُورانی (اربیلی و مُکریانی) به پهلوی اشکانی نزدیک است در حالی که گویش اردلانی به پارسی باستان و پهلوی ساسانی نزدیک است البته تأثیراتی را نیز از زبان پارتی اشکانی و اوستا گرفته‌است.

💡 حروف خط ارمنی نخستین بار به کوشش و مجاهدت یک روحانی ارمنی به نام مسروب ماشتوتس، که با زبان‌های یونانی و زبان پارتی و ساسانی آشنایی کامل داشت، اختراع شد.

💡 بیشتر نوشته‌های مانوی که در تورفان پیدا شده‌اند، به خط آیین مانوی و به زبان‌های ایرانی رایج یعنی پارسی میانه، زبان پارتی و به ویژه سغدی می‌باشند. این نوشتارها اثبات می‌کند که سغد (شمال خاور ایران) مرکز بسیار مهم مانی‌گرایی در آغاز دوران میانی بوده‌است و شاید هم که بازرگانان سغدی بوده‌اند که این آیین را به آسیای مرکزی و چین گسترش دادند.

💡 زبان پارتی به عنوان یکی از زبان‌های باستانی منطقه، نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری ساختار زبانی و فرهنگی تمدن‌های متأخر در ایران ایفا کرده است.

💡 با مطالعه متون کهن و کتیبه‌های باستانی، دانشمندان توانستند ویژگی‌های دستوری و واژگان منحصر به فرد زبان پارتی را در دوران اشکانی بازسازی کنند.

💡 پژوهشگران زبان‌شناس معتقدند که تأثیرات زبان پارتی بر زبان‌های میانه و حتی زبان فارسی امروزی، به وضوح در ساختارهای نحوی مشاهده می‌شود.