دنبک

دنبک. [ دُم ْ ب َ ] ( اِ ) دُهلی دم دراز از چوب و یا سفال که در زیر بغل گرفته نوازند. ( از ناظم الاطباء ) ( ازبرهان ) ( از آنندراج ). قسمی طبل خرد چون دف و دورویه با دیواره بلندتر که نوازند نگاه داشتن اصول را. تنبک. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به دمبک و تنبک شود.

= تنبک

( اسم ) دهلی است که از چوب و سفال سازند و بازیگران در زیر بغل گرفته نوازند.

tamburo

💡 چرب دم دنبه دو من یکسره چرب تر از دم دنبک آهو بره

💡 مثل بودکه چو شد مرد خانه دنبک‌زن زکودکان نه عجب گرکنند پابازی

💡 وانجا که فتد مال تو در معرض قسمت دنبک زند و حق طمعها بگزارد

💡 دنبک روان و دایره گرم و رنود مست تا صبحدم ز گردهٔ هم کار می‌کشند

💡 ارگ و بربط گذشته از آحاد تار و دنبک رسیده تا عشرین