بادآورده

( بادآورده ) بادآورده. [ وَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنچه بادبا خود آورد. آب آورده. بادآورد. خودرو:
باغبان بیرون کن این گستاخ بادآورده را
خوش نمی آید بگل این های های عندلیب.صائب ( از آنندراج ).|| مالی که بی تحمل رنجی بدست آید.
- امثال:
بادآورده را باد می برد: که بادآورده را بادش برد باز، نظیر: هر آنچه آسان یافتی آسان دهی. ( مولوی از امثال و حکم دهخدا ).
بر باد رود هر آنچه از باد آید. رجوع به بادآورد شود.

( باد آورده ) (وَ دِ ) (اِمر. ) چیزی که بدون رنج به دست آمده باشد.

( بادآورده ) آنچه باد آن را بیاورد، [مجاز] چیزی که مفت و بی زحمت به دست آید.

( باد آورده ) ( اسم ) ۱ - آنچه را که باد حمل کرده اکثر باد آورد. ۲- چیزی که آسان بدست آمده باشد باد آورده را باد می برد.

💡 دماغ من پر است از بوی آن گل، کس چه می‌داند که در ویرانهٔ خود، گنج بادآورده‌ای دارم

💡 «مثل» یا «ضرب‌المثل» گفتاری کوتاه و شایع است که معمولاً در قالب بیانی کلیشه‌ای مطرح شده به دلیل ایجاز کلام و غنی بودن مفهوم آن، با استقبال عامه مواجه می‌شود و مردم در گفتگوها، مجادله‌ها و اندرزهایشان از آن استفاده می‌کنند، مانند: «بادآورده را باد می‌برد».

💡 جلد هنری آلبوم‌های ئی‌سی‌ام در دو کتاب آستین‌های خواهش و نور بادآورده توسط ناشران لارس مولر منتشر شده‌است.

💡 گر نسیم آورد واعظ بوی زلف پرخمش رایگان از کف مده این گنج بادآورده را

💡 باغبان بیرون کن این گستاخ بادآورده را خوش نمی‌آید به گل این های‌های عندلیب