لغت نامه دهخدا
ذات الصدور. [ تُص ْ ص ُ ]( ع اِ مرکب ) افکار. اندیشه ها. حاجتها. ( مهذب الاسماء ). مضمرات قلب: انه علیم بذات الصدور. ( قرآن 5/11 ).
ذات الصدور. [ تُص ْ ص ُ ]( ع اِ مرکب ) افکار. اندیشه ها. حاجتها. ( مهذب الاسماء ). مضمرات قلب: انه علیم بذات الصدور. ( قرآن 5/11 ).
(تُ صُّ ) [ ع. ] (اِمر. ) ۱ - افکار، اندیشه ها. ۲ - حاجت ها.
۱. اندیشه ها، افکار.
۲. رازها.
۳. حاجت ها.
( اسم ) ۱- اندیشه ها افکار ( ماخوذ از آیه ۷ سوره هود: (( انه علیم بذات الصدور ( او باندیشه ها آگاه است ). ۲ - حاجتها.
افکار. اندیشه ها.
افکار، اندیشهها.
حاجتها.
💡 یوسف و موسی ز حق بردند نور در رخ و رخسار و در ذات الصدور