لغت نامه دهخدا
خودخواهانه. [ خوَدْ / خُدْ خوا / خا ن َ/ ن ِ ] ( ق مرکب ) از روی خودخواهی. بجهت خودخواهی.
خودخواهانه. [ خوَدْ / خُدْ خوا / خا ن َ/ ن ِ ] ( ق مرکب ) از روی خودخواهی. بجهت خودخواهی.
از روی خودخواهی بجهت خودخواهی
💡 حالت ابتدایی شهوت تا زمانی که شکلی هوسانگیز داشته باشد، خودخواهانه است و در این حالت انسان به عنوان یک ابزار به موضوع هوس نگاه میکند، اما به محض اینکه شکل عشق پیدا کند، موضوع مورد نظر آنقدر اصیل میشود که عزیزتر و گرانبهاتر از زندگی انسان میشود. تا آنجا که شخص میخواهد جان خود را فدا کند.
💡 جوامع و گروهها ممکن است در میزان اتکا به رفتار «متوجه به خود» (فردگرایانه، و شاید خودخواهانه) به جای «متوجه به دیگری» (معطوف به گروه، و با ذهنیت گروهی یا جامعهای) متفاوت باشند. روث بندیکت بین جوامع «گناه» (مثل اروپای قرون وسطی) و جوامع «شرم» (مانند ژاپن، «شرمسار کردن نیاکان خود») با یک «استاندارد مرجع خارجی» تمایز قائل میشود، که در آن مردم به همتایان خود مینگرند تا بازخورد بگیرند که چه عملی «مقبول» هست یا نه (به عنوان فکر گروهی هم شناخته میشود).