تلبث

تلبث. [ ت َ ل َب ْ ب ُ ] ( ع مص ) درنگ کردن. ( ترجمان جرجانی ترتیب علی بن علی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). توقف. ( اقرب الموارد ). || ( اِمص ) درنگی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

(تَ لَ بُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) درنگ کردن.

۱. درنگ کردن.
۲. توقف کردن در جایی.

درنگ کردن.

💡 اذا کنت قوت النفس ثم هجرتها فلم تلبث النفس التی انت قوتها

💡 اذا کنت قوت النّفس ثمّ هجرتها فکم تلبث النّفس الّتی انت قوتها

💡 به سوی عشق ندای رحیل بانگ نی است لقداتاک نداء الرحیل کم تلبث