آذنت

[ویکی الکتاب] معنی أَذِنَتْ: اجازه داد
معنی أَذِنتَ: اجازه دادی
ریشه کلمه:
اذن (۱۰۲ بار)

انسان اشتباه کننده، احتمالا آلزایمری. مفهوم باستانی کلمه ممکن است به کسی اطلاق گردد که دائم در کارها دچار اشتباه می‌شد.

💡 آنکه گفته‌ست «آذنتنا» آنکه گفت «الذاهبین» آنکه گفت «السیف اصدق» آنکه گفت« ابلی الهوی»

💡 روی انّ حذیفة خطب فقال الا انّ اللَّه یقول اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ الا و انّ الساعة قد قربت الا و انّ القمر قد انشقّ، الا و ان الدنیا قد آذنت بفراق، الا و انّ المضمار الیوم و غدا السباق، الا و ان الغایة النّار و السابق من سبق الی الجنة.

💡 «وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ» ای ما ادری لم اخّر عقابه عنکم فی الدنیا فلعلّ تأخیره ذلک اختبار لکم، لانّهم کانوا یقولون لو کان حقا لنزل بنا، و قیل معناه ما ادری ما آذنتکم به اختبار لکم، و قیل ما ادری لعلّ ابقاؤکم علی ما انتم علیه فی الدّنیا.