آذم

اذم. [ اَ ذَ ] ( اِ ) آنکه پژول پنهان شده باشد یا وارن از بسیاری گوشت.

پهلوی
( = بشر، انسان ) این واژه در پارسی باستان adam ( =منم ) در سنسکریت: اَهَم aham و در سغدی آذم ãżam بوده و عبری یا عربی نیست و مترادف های پارسی آن اینهاست: پومان، جانتو jãntu ( سنسکریت ) مانوشیا ( سنسکریت )
این واژه اوستایی است که وارد عربی و دیگر زبان ها شده، اصل آن اَیودامَن است به معنای نخستین آفریده منابع.فرهنگ کوچک زبان پهلوی فرهنگ واژ های اوستا لغت نامه دهخدا

💡 بهر یک ز انبیاء حق بتعیین ز آذم جمله تا ختم‌النبیین