windlestraw

💡 He wove a lark’s nest from windlestraw and meadow grass in the classroom demo.

او در نمایش کلاسی، لانه‌ی چکاوک را از کاه و علف چمنزار بافت.

💡 A single windlestraw clung to the fence and ticked against the wire.

یک نیِ چوبی به نرده چسبیده بود و روی سیم‌ها صدای تیک تیک می‌داد.

💡 The poet likened fate to a windlestraw blown across the moor.

شاعر سرنوشت را به کاهی تشبیه کرد که در سراسر خلنگزار پراکنده شده است.

💡 "Ai-ee!" cried the accused, still shielding his neck and cowering in the dust—a thin ragged windlestraw of a youth, flaxen-headed, hatchet-faced, with eyes set like a hare's.

متهم در حالی که هنوز گردنش را سپر کرده و در خاک پنهان شده بود فریاد زد: «ای-ای!» - کاهِ بادِ نازک و ژنده‌ی جوانی، با سرِ کتانی، صورتِ تبرمانند و چشمانی چون چشمانِ خرگوش.

💡 The two men carried the chest along at a rate that perhaps came easily enough to Jim Lucky, who was a young giant of a seaman, but was astonishing for a thin, windlestraw of a man such as Glass.

آن دو مرد صندوقچه را با سرعتی حمل کردند که شاید برای جیم لاکی، دریانورد جوان و غول‌پیکری، به راحتی قابل انجام بود، اما برای مردی لاغر و نحیف مانند گلس، حیرت‌انگیز بود.

💡 Where, then, are the theories of Carlyle, the axioms of "Sartor Resartus," the inability of humanity to conceive "a naked Duke of Windlestraw addressing a naked House of Lords?"

پس نظریه‌های کارلایل، اصول «سارتور ریسارتوس»، ناتوانی بشریت در تصور «یک دوک برهنه از ویندلستراو که در حال سخنرانی برای مجلس اعیان برهنه است» کجا هستند؟