sucralose

💡 The flavors are bold—there’s Blue Raspberry, Orange Cream, and Strawberry Watermelon—but sweetened with sucralose, which may be a downside for some.

طعم‌ها جسورانه هستند - تمشک آبی، کرم پرتقالی و هندوانه توت‌فرنگی وجود دارد - اما با سوکرالوز شیرین شده‌اند که ممکن است برای برخی یک نکته منفی باشد.

💡 Labels must disclose sucralose, which is good news for people who read small print on purpose.

برچسب‌ها باید حاوی سوکرالوز باشند، که خبر خوبی برای افرادی است که عمداً نوشته‌های ریز را می‌خوانند.

💡 Artificial sweeteners such as sucralose are not metabolized by the human body so they are excreted – this is what makes them low-calorie sugar alternatives.

شیرین‌کننده‌های مصنوعی مانند سوکرالوز توسط بدن انسان متابولیزه نمی‌شوند، بنابراین دفع می‌شوند - به همین دلیل است که آنها جایگزین‌های کم‌کالری قند هستند.

💡 While continued research is critical, scientific regulatory authorities worldwide, including the FDA, have repeatedly confirmed sucralose’s safety for decades.

اگرچه تحقیقات مداوم بسیار مهم است، اما مقامات نظارتی علمی در سراسر جهان، از جمله FDA، چندین دهه است که بارها ایمنی سوکرالوز را تأیید کرده‌اند.

💡 Some athletes avoid sucralose because the aftertaste heckles them mid-sip.

بعضی از ورزشکاران از مصرف سوکرالوز اجتناب می‌کنند زیرا طعم آن در دهانشان در حین نوشیدن آزاردهنده است.

💡 Bakers learn that sucralose sweetens without browning, which is both perk and puzzle.

نانواها یاد می‌گیرند که سوکرالوز بدون قهوه‌ای شدن، شیرین می‌شود، که هم مزیت و هم معما است.