Sapir-Whorf hypothesis

💡 I talked about how this myth is one example of a widely debunked idea called the Sapir-Whorf hypothesis, named after the linguists Edward Sapir and Benjamin Whorf.

من در مورد این صحبت کردم که چگونه این افسانه یکی از نمونه‌های ایده‌ای به نام فرضیه ساپیر-ورف است که به طور گسترده رد شده است، فرضیه‌ای که به نام زبان‌شناسان ادوارد ساپیر و بنجامین وورف نامگذاری شده است.

💡 The results add a new wrinkle to the perennial nature-versus-nurture debate and the so-called Sapir-Whorf hypothesis—the idea that the way we see the world is shaped by language.

این نتایج، به بحث همیشگی طبیعت در مقابل تربیت و فرضیه‌ی موسوم به ساپیر-وورف - این ایده که نحوه‌ی دیدن جهان توسط زبان شکل می‌گیرد - جنبه‌ی جدیدی می‌بخشد.

💡 In the 1970s, Anna Wierzbicka, a linguist who found herself marooned in Australia after a long career in Polish academia, stood the Sapir-Whorf hypothesis on its head.

در دهه ۱۹۷۰، آنا ویرزبیکا، زبان‌شناسی که پس از مدت‌ها کار در دانشگاه‌های لهستان، خود را در استرالیا سرگردان یافت، فرضیه ساپیر-وورف را وارونه جلوه داد.

💡 This idea – now usually known as the linguistic relativity hypothesis, or Sapir-Whorf hypothesis – has had a checkered history in academia.

این ایده - که اکنون معمولاً به عنوان فرضیه نسبیت زبانی یا فرضیه ساپیر-وورف شناخته می‌شود - تاریخچه پرفراز و نشیبی در دانشگاه داشته است.