Roman law

💡 "As it was part of the Roman army, directly or indirectly, the severity of punishments and the enforcement of Roman law would have been more severe at the Somersham settlements," she said.

او گفت: «از آنجایی که این قوم، مستقیم یا غیرمستقیم، بخشی از ارتش روم بودند، شدت مجازات‌ها و اجرای قوانین روم در سکونتگاه‌های سامرشام شدیدتر می‌بود.»

💡 Under Roman law slaves were considered property and had no legal personhood.

طبق قانون روم، بردگان دارایی محسوب می‌شدند و شخصیت حقوقی نداشتند.

💡 Throughout Europe, wherever the influence of Roman law was felt, the law concerned itself with the factum—the deed, or crime.

در سراسر اروپا، هر جا که نفوذ قانون روم احساس می‌شد، قانون به امر واقع - عمل یا جرم - می‌پرداخت.

💡 This was, he said, “akin to the ancient Roman laws requiring that sacrifices be made to Caesar.”

او گفت، این «شبیه به قوانین روم باستان است که مستلزم قربانی کردن برای سزار است.»

💡 Scholars still mine Roman law for principles of contracts and property, because its elegant abstractions compress messy human dealings into rules both durable and surprisingly adaptable.

محققان هنوز هم برای یافتن اصول قراردادها و مالکیت، قوانین روم را بررسی می‌کنند، زیرا انتزاعات ظریف آن، معاملات آشفته انسانی را در قالب قوانینی فشرده می‌کند که هم بادوام و هم به طرز شگفت‌آوری قابل انطباق هستند.

💡 Architects of civil procedure admire Roman law for balancing rigid forms with equitable remedies, a tension modern legal systems continue to negotiate case by painstaking case.

معماران آیین دادرسی مدنی، حقوق روم را به خاطر ایجاد تعادل بین اشکال سختگیرانه و راه‌حل‌های منصفانه تحسین می‌کنند، تنشی که سیستم‌های حقوقی مدرن همچنان پرونده به پرونده و با دقت فراوان به آن می‌پردازند.