Roger-Ducasse

💡 Pianists approach Roger Ducasse with respect for architecture first, then luxuriate in color.

پیانیست‌ها ابتدا با احترام به معماری به راجر دوکاس نزدیک می‌شوند، سپس به رنگ‌ها توجه می‌کنند.

💡 If one has fathomed Debussy, it is easier to play Milhaud, Roger-Ducasse, Samazeuil—for the music of the modern French school has much in common.

اگر کسی دبوسی را به خوبی شناخته باشد، نواختن آثار میلهو، روژه-دوکاس، و سامازوی برایش آسان‌تر است—زیرا موسیقی مکتب مدرن فرانسوی اشتراکات زیادی دارد.

💡 A rare program of Roger Ducasse drew devotees who prefer treasure hunts to greatest hits.

یک برنامه نادر از راجر دوکاس، علاقه‌مندانی را که جستجوی گنج را به آهنگ‌های پرفروش ترجیح می‌دهند، به خود جلب کرد.

💡 Listening to Roger Ducasse, you hear Debussy’s shadows and Ravel’s polish, yet something stubbornly individual in the harmonic aftertaste.

با گوش دادن به راجر دوکاس، سایه‌های دبوسی و ظرافت راول را می‌شنوید، با این حال چیزی سرسختانه و منحصر به فرد در پس‌طعم هارمونیک آن حس می‌شود.

💡 Roger-Ducasse's symphonic poem "Sarabande," for orchestra and invisible choir, given by the Philharmonic Society, New York City, with Mr. Koemmenich's chorus.

پوئم سمفونیک «ساراباند» اثر راجر-دوکاس، برای ارکستر و گروه کر نامرئی، اجرا شده توسط انجمن فیلارمونیک نیویورک، با همراهی گروه کر آقای کومنیش.