Roethke

💡 The poet Roethke hears greenhouses breathe, coaxing tenderness from potting soil and grief.

شاعر روثکه صدای نفس کشیدن گلخانه‌ها را می‌شنود، که از دل خاک گلدان و غم، لطافت و مهربانی بیرون می‌کشند.

💡 Students meet Roethke and learn that childhood can be luminous without forgetting its shadows.

دانش‌آموزان با روثکه ملاقات می‌کنند و می‌آموزند که دوران کودکی می‌تواند بدون فراموش کردن سایه‌هایش، درخشان باشد.

💡 Local poets share some of their favorite poems by the Holy Trinity of Washington poetry: Richard Hugo, Kizer and Theodore Roethke.

شاعران محلی برخی از اشعار مورد علاقه خود از شاعران تثلیث مقدس واشنگتن را به اشتراک می‌گذارند: ریچارد هوگو، کایزر و تئودور روثکه.

💡 Reading Roethke aloud makes vowels feel like weather rolling across glass.

خواندن روثکه با صدای بلند باعث می‌شود مصوت‌ها مانند آب و هوایی که روی شیشه می‌غلتد، به نظر برسند.

💡 This was the place where poet Theodore Roethke, a regular, was said to have celebrated his 1954 Pulitzer.

گفته می‌شود اینجا همان جایی است که شاعر تئودور روثکه، که از مشتریان دائمی آن بود، جایزه پولیتزر سال ۱۹۵۴ خود را جشن گرفت.

💡 His 1963 song cycle “Poems of Love and the Rain” used the work of Emily Dickinson, Donald Windham, Jack Larson and Theodore Roethke, among others.

او در مجموعه ترانه‌های سال ۱۹۶۳ خود با عنوان «اشعار عشق و باران» از آثار امیلی دیکینسون، دونالد ویندهام، جک لارسون و تئودور روثکه و دیگران استفاده کرد.