Rhagae

💡 The Egyptian glaze certainly spread into western Asia, and we find the last specimens of it in the tiles from the destroyed city of Rhagae in Persia, which may be as late as the 13th century a.d.

لعاب مصری قطعاً به آسیای غربی گسترش یافت و آخرین نمونه‌های آن را در کاشی‌های شهر ویران‌شده‌ی راگا در ایران می‌یابیم که ممکن است مربوط به اواخر قرن سیزدهم میلادی باشد.

💡 Ancient travelers passed through Rhagae on roads that stitched empires together.

مسافران باستانی از طریق جاده‌هایی که امپراتوری‌ها را به هم متصل می‌کرد، از راگا عبور می‌کردند.

💡 Excavations at Rhagae unearthed pottery that still held the ghost of spice and grain.

کاوش‌ها در راگا سفال‌هایی را از زیر خاک بیرون آوردند که هنوز رد ادویه و غلات را در خود داشتند.

💡 Rhagae was once an important centre of the ceramic industry, but this was transferred to the neighbouring town of Veramin, in the 13th century.

راگا زمانی مرکز مهم صنعت سرامیک بود، اما این صنعت در قرن سیزدهم به شهر همسایه، ورامین، منتقل شد.

💡 A historian mapped letters sent from Rhagae like constellations of worry and trade.

یک مورخ، نامه‌های ارسالی از راگا را مانند صورت‌های فلکی نگرانی و تجارت ترسیم کرد.

💡 In the same way Rhagae or Rai, one of the ancient capitals of Persia, the site of which lies a few miles east of Teheran, was destroyed about 1220 by Jenghiz Khan.

به همین ترتیب، راگا یا ری، یکی از پایتخت‌های باستانی ایران که محل آن در چند مایلی شرق تهران قرار دارد، حدود سال ۱۲۲۰ توسط چنگیزخان ویران شد.