quadrumane

💡 Lastly, the English quadrumane first met with, occurred in a more ancient stratum than the rest, and at a point more remote from the equator.

در نهایت، کوادرومانه انگلیسی که برای اولین بار با آن مواجه شد، در لایه‌ای قدیمی‌تر از بقیه و در نقطه‌ای دورتر از خط استوا قرار داشت.

💡 The concluding memoir, relating more especially to points of approximation in cranial and denial structure of the highest Quadrumane to the lowest Bimane, has been separately published.

یادداشت پایانی، که به ویژه به نقاط تقریب در ساختار جمجمه و انکار بالاترین کوادرومان تا پایین‌ترین بیمان مربوط می‌شود، به طور جداگانه منتشر شده است.

💡 The outdated label quadrumane reminds us how classification evolves with better observations and kinder language.

برچسب منسوخ‌شده‌ی quadrumane به ما یادآوری می‌کند که چگونه طبقه‌بندی با مشاهدات بهتر و زبان مهربان‌تر تکامل می‌یابد.

💡 The British quadrumane was discovered in 1839, by Messrs. William Colchester and Searles Wood, at Kyson, near Woodbridge, in Suffolk, and was referred by Professor Owen to the genus Macacus.

کوادرومان بریتانیایی در سال ۱۸۳۹ توسط آقایان ویلیام کولچستر و سیرلز وود در کیسون، نزدیک وودبریج، در سافولک کشف شد و پروفسور اوون آن را به جنس ماکاک نسبت داد.

💡 The Brazilian quadrumane was found, with a great many other extinct species of animals, by a Danish naturalist, Dr. Lund, between the rivers Francisco and Velhas, in 1837.

کوادرومین برزیلی به همراه بسیاری از گونه‌های منقرض‌شده‌ی دیگر توسط یک طبیعت‌شناس دانمارکی به نام دکتر لوند، در سال ۱۸۳۷ بین رودخانه‌های فرانسیسکو و ولهاس کشف شد.

💡 Early zoologists called apes a quadrumane, focusing on their grasping feet as much as their hands.

جانورشناسان اولیه میمون‌ها را چهارپا می‌نامیدند و به همان اندازه که روی دست‌هایشان تمرکز داشتند، روی پاهای گیرنده آنها نیز تمرکز می‌کردند.