Pyrrha

💡 A fresco depicts Pyrrha turning as the first figure rises from a pebble.

یک نقاشی دیواری، پیرا را در حال چرخش نشان می‌دهد، در حالی که اولین شخصیت از سنگریزه بالا می‌آید.

💡 Myth retellings cast Deucalion as a pragmatic survivor, throwing stones thoughtfully with Pyrrha, rebuilding communities through cooperation rather than divine favoritism or conveniently forgotten sacrifices.

بازگویی‌های اسطوره‌ای، دئوکالیون را به عنوان یک بازمانده عمل‌گرا به تصویر می‌کشند که با دقت به همراه پیرا سنگ پرتاب می‌کند و جوامع را از طریق همکاری بازسازی می‌کند، نه از طریق پارتی‌بازی الهی یا فداکاری‌های به راحتی فراموش شده.

💡 In myth, Pyrrha and Deucalion repopulate the world by casting stones behind them.

در اسطوره، پیرا و دئوکالیون با پرتاب سنگ‌هایی به پشت سرشان، جهان را از نو آباد می‌کنند.

💡 It depicts the Greek legend of Deucalion and Pyrrha, who repopulated the earth after a flood.

این اثر، افسانه یونانی دئوکالیون و پوریا را به تصویر می‌کشد که پس از سیل، زمین را دوباره آباد کردند.

💡 Lombardo’s take on it begins: “What slender boy has you bedded on roses/ and, oiled and scented, urges you on/ in some pleasant cave, Pyrrha?”

برداشت لومباردو از آن اینگونه آغاز می‌شود: «کدام پسر لاغر اندام تو را روی گل‌های رز خوابانده است/ و، روغن زده و معطر، تو را به/ در غاری دلپذیر، پیرا، ترغیب می‌کند؟»

💡 Pyrrha and Deucalion came down from Parnassus, the only living creatures in a dead world.

پیرا و دئوکالیون از پارناسوس فرود آمدند، تنها موجودات زنده در دنیای مردگان.