Providence, Divine

💡 But if your providence divine For other ends design her, To obey your will at any time, I’m ready to resign her.”

اما اگر مشیت الهی تو او را برای اهداف دیگری مقدر کرده باشد، تا در هر زمانی از اراده تو اطاعت کند، من آماده‌ام که او را واگذار کنم.

💡 “Providence” divine or human, prepense moral or spiritual “foresight,” was a thing in the excellence of which our prophet of divine instinct and inspired flesh could not consistently believe.

«مشیت الهی یا انسانی»، «دوراندیشی» اخلاقی یا معنوی، چیزی بود که پیامبر ما با غریزه الهی و جسم الهام گرفته، نمی‌توانست به طور مداوم به آن اعتقاد داشته باشد.

💡 In letters, she thanked Providence, Divine for coincidences that felt too kind to be random.

او در نامه‌هایی، از مشیت الهی به خاطر اتفاقات تصادفی‌ای که بیش از حد مهربانانه به نظر می‌رسیدند تا تصادفی باشند، تشکر کرد.

💡 Debates about Providence, Divine often turn on whether freedom survives love that large.

بحث‌ها در مورد مشیت الهی و الوهیت اغلب به این موضوع می‌پردازند که آیا آزادی از عشقی به آن بزرگی جان سالم به در می‌برد یا خیر.

💡 The hymn praised Providence, Divine as guidance that arrives without trumpets yet nudges doors open.

این سرود، مشیت الهی را ستایش می‌کرد، هدایتی الهی که بدون شیپور از راه می‌رسد، اما درها را به روی همه می‌گشاید.

💡 Oh Providence Divine! she cried, how minute is the perfection, yet how grand the harmony of thy works!

ای مشیت الهی! او فریاد زد، کمال تو چقدر دقیق است، اما هماهنگی کارهای تو چقدر عظیم است!